ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΣΗΜΕΡΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ - Μιχ. Τρεμόπουλος: Οι άμεσοι γείτονες είναι αναγκαστικοί συνεργάτες

Επίσημη επίσκεψη στα Σκόπια για επαφές με την ηγεσία της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, πραγματοποιεί κοινή αντιπροσωπεία της επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και της επιτροπής του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου για τις σχέσεις με τη FYROM. Στην αντιπροσωπεία συμμετέχει και ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Μιχάλης Τρεμόπουλος. Από τους υπόλοιπους Έλληνες ευρωβουλευτές, συμμετέχουν ο κ. Κουμουτσάκος της Νέας Δημοκρατίας και ο κ. Τούσιας του ΚΚΕ.

Τα μέλη της επιτροπής είχαν σειρά επαφών με την πολιτική ηγεσία της γειτονικής χώρας και με όλα τα πολιτικά κόμματα, περιλαμβανομένων και εκείνων που εκπροσωπούν την αλβανική μειονότητα. Πραγματοποιήθηκαν συναντήσεις με τους υπουργούς Περιβάλλοντος, Εξωτερικών και Εσωτερικών, ενώ νωρίς το μεσημέρι οι ευρωβουλευτές συναντήθηκαν και με τον πρωθυπουργό κ. Ν. Γκρουέφσκι. Επαφές πραγματοποιήθηκαν επίσης με την Επιτροπή για την Αντιμετώπιση της Διαφθοράς καθώς και με σειρά Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Νωρίς το απόγευμα είχε προγραμματιστεί συνάντηση με τον πρόεδρο της Σοσιαλδημοκρατικής Ένωσης και πρώην πρόεδρο της χώρας κ. Μπράνκο Τσερβενκόφσκι.

Στις επαφές ο Μιχάλης Τρεμόπουλος δήλωσε έντονο ενδιαφέρον τόσο για την αναζήτηση συμβιβαστικής λύσης στο θέμα του ονόματος, όσο και για τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά ζητήματα της FYROM, πολλά από τα οποία επηρεάζουν άμεσα και την ελληνική Μακεδονία. Αναπάντητα επί της ουσίας έμειναν τα ερωτήματά του:

* προς τον κ. Γκρουέφσκι για το αν ισχύουν ακόμη οι απαντήσεις που είχε λάβει το 1992 ως δημοσιογράφος από τον Κίρο Γκλιγκόρωφ ότι αποδεχόταν σύνθετη ονομασία για τη χώρα του, ανησυχούσε για τις τάσεις υποτίμησης του σλαβικού πολιτισμού και θεωρούσε εθνικιστική την προσπάθεια σύνδεσης της FYROM με τον Μ.Αλέξανδρο. Ο κ. Γκρουέφσκι περιορίστηκε να αναρωτηθεί για ποιο λόγο δεν είχε υπάρξει λύση εκείνη την εποχή, αν η ηγεσία της χώρας του πίστευε όντως αυτά.
* προς τον υπουργό Εξωτερικών, όπου για το ίδιο ερώτημα πήρε ως μόνη απάντηση την αναφορά ότι και ο Καρλομάγνος εντάσσεται στην ιστορική κληρονομιά περισσότερων εθνών.
* προς την υπουργό Περιβάλλοντος, για την ποιότητα των νερών του Αξιού και τη βιώσιμη διαχείριση της ροής τους που σήμερα διακόπτεται από μεγάλα φράγματα.

Στο πλαίσιο αυτό ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων υπενθύμισε και την παλαιότερη προσωπική του συμμετοχή σε μελέτη της Οικολογικής Κίνησης Θεσσαλονίκης για τη διασυνοριακή ρύπανση στον Αξιό. Η μελέτη είχε εκπονηθεί σε συνεργασία και με περιβαλλοντικές οργανώσεις της άλλης πλευράς, καταγράφοντας σοβαρή ρύπανση από 14 πόλεις και 140 βιομηχανίες στο σύνολο της λεκάνης απορροής του ποταμού.

«Η οικοδόμηση αμοιβαίας εμπιστοσύνης είναι σήμερα ζωτικά απαραίτητη στη σημερινή εποχή της οικολογικής κρίσης, όπου οι άμεσοι γείτονες κάθε χώρας αποτελούν και αναγκαίους συνεργάτες, ιδιαίτερα στα περιβαλλοντικά ζητήματα», δήλωσε ο Μιχάλης Τρεμόπουλος. «Δεν υποτιμάμε την εκκρεμότητα με το όνομα και την ανάγκη μιας συμβιβαστικής λύσης με σεβασμό στις ευαισθησίες και των δύο πλευρών. Υπογραμμίζουμε όμως και ζητήματα όπως ο κοινός αγώνας κατά των μεταλλαγμένων και της πυρηνικής ενέργειας, η βιώσιμη διαχείριση του Αξιού, των Πρεσπών και της Δοϊράνης, ο στόχος μιας κοινής ευρωπαϊκής προοπτικής για όλη την ευρύτερη περιοχή, και κυρίως η ανάγκη μιας πράσινης στροφής για ταυτόχρονη έξοδο από την οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική κρίση. Όλα αυτά μας ενώνουν με την κοινωνία των γειτόνων και δε μπορούν να περιμένουν τη λύση για το όνομα».

Το ΛΑ.Ο.Σ αποκαλεί την FYROM Μακεδονία

ενδιαφέρον βίντεο για τις θέσεις του ΛΑ.Ο.Σ για την ονομασία της FYROM

Απο το jungle-report

O Μιχάλης Τρεμόπουλος στο taxalia για το όνομα της Π.Γ.Δ.Μ.

(Απο το taxalia.blogspot.com)

Σε προηγούμενα άρθρα μας, ζητήσαμε από τον κ.Τρεμόπουλο, να τοποθετηθεί, στο σχετικό ζήτημα, που αποτελεί, όπως ξέρετε, ένα από τα βασικότερα ζητήματα, που απασχολούν το blog taxalia.
Λάβαμε και δημοσιεύουμε την απάντηση του κ.Τρεμόπουλου, τον οποίο ευχαριστούμε θερμά (αφού υπενθυμίσουμε για μιά ακόμη φορά, ότι το taxalia είναι απολύτως και αδιαπραγμάτευτα ανεξάρτητο και ακομμάτιστο και δεν παίζει κανενός είδους παιγνίδια)

Για το όνομα της Π.Γ.Δ.Μ.

Ανήκω, δυστυχώς, σε εκείνη την κατηγορία των ανθρώπων που δεν θέλουν να αφήνουν τίποτε αναπάντητο, ιδιαίτερα όταν παραποιούνται οι θέσεις μου. Δεν έχω, όμως, πάντα το χρόνο να το κάνω με τον τρόπο που θέλω, δηλαδή αναλυτικά και ψύχραιμα. Απαντώ, λοιπόν, σε σας, επειδή -όντως- παρά την επιλεκτική αναπαραγωγή αρνητικών «πληροφοριών» και εκτιμήσεων για τους Οικολόγους Πράσινους και το πρόσωπό μου, και τη συμβολή στη σύγχυση που κάποιοι προσπαθούν να δημιουργήσουν γύρω από τα «οικολογικά κόμματα» που κατεβαίνουν, δεν φαίνεται να έχετε ταυτιστεί με τους οργανωμένους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς εναντίον μας.

Είναι φανερό ότι κάποιοι επιλέγουν να μας χτυπήσουν -κυρίως οι εθνικιστές του ΛΑΟΣ αλλά και άλλοι (Ρήξη-Άρδην κτλ)- όχι με αντιπαράθεση στις ψηφισμένες θέσεις μας ή τη δράση μας αλλά εκτοξεύοντας τόνους λάσπης και συκοφαντιών, ακριβώς επειδή ανησυχούν για την άνοδο των Οικολόγων Πράσινων. Το ότι εμείς αποφεύγουμε να απαντούμε στο ίδιο επίπεδο και προβάλλουμε μόνο τις θετικές μας προτάσεις, είναι κάτι που οι πολίτες εκτιμούν.

Θα είμαι, λοιπόν, λίγο αναλυτικός:

Στα τέλη του 2007 η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ συμφώνησαν στη Βουλή ότι η Μακεδονία παύει να είναι «μία και ελληνική» και το εθνικό συμφέρον επιτρέπει την παρουσία της λέξης «Μακεδονία» στο οριστικό όνομα της ΠΓΔΜ, αρκεί αυτή να εντάσσεται σε σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό και να ισχύει για όλες τις χρήσεις.

Αποτελεί η απόφαση αυτή των 4 μεγαλύτερων κομμάτων «εθνική ήττα» και «αποδοχή των ιδεολογημάτων των Σκοπιανών»; Προσωπικά δεν άκουσα κανένα να το διανοείται, τουλάχιστον φωναχτά. Οι Οικολόγοι Πράσινοι, όμως, καλούμαστε να δώσουμε εξηγήσεις για ποιο λόγο είχαμε δηλώσει, 3 χρόνια πιο πριν, ότι η επικράτηση της απλής λογικής δε μπορεί να θεωρηθεί εθνική ήττα.

Σε ανακοίνωση του 2004, οι Οικολόγοι Πράσινοι δήλωναν επίσης: «Όπου δύο κοινωνίες αυτοπροσδιορίζονται με το ίδιο όνομα, αποτελεί βασική χειρονομία καλής θέλησης να εξειδικεύσει κάθε πλευρά το δικό της αυτοπροσδιορισμό, λαμβάνοντας υπόψη την αντίστοιχη επιλογή της άλλης. Τέτοια ζητήματα, όμως, δε μπορούν να μετατρέπονται σε διπλωματική σύρραξη ούτε σε ζήτημα γοήτρου ή ταπείνωσης ολόκληρων κοινωνιών».

Δυσκολεύομαι να φανταστώ επιχειρήματα που θα στήριζαν την εκτίμηση ότι η συγκεκριμένη τοποθέτηση μπορεί να αποτελεί «υιοθέτηση των ιδεολογημάτων» της γειτονικής χώρας. Αδυνατώ λοιπόν να καταλάβω με ποια συλλογιστική μου αποδίδετε ότι «το 2004 θεωρούσα ότι η αποδοχή των ιδεολογημάτων των Σκοπιανών, από μας, ήταν "επικράτηση της λογικής".

Οι εθνικοί μύθοι κάθε χώρας και κάθε λαού είναι αποκλειστικά για εθνική κατανάλωση και δεν έχουν την παραμικρή εγκυρότητα έξω από τα σύνορά τους. Δεν υπάρχει κανείς απολύτως λόγος να τα δεχθούμε ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο από ό,τι η χώρα μας δέχεται ήδη τους «Γκρίζους Λύκους» και η Τουρκία τη δική μας «Χρυσή Αυγή». Για να γελάσουμε και λίγο, αρχαιολόγοι της γείτονος ανακάλυψαν πρόσφατα ότι η Κοινή Ελληνική των ελληνιστικών χρόνων αποτελεί την …αρχαία μακεδονική γλώσσα: αρκετές φορές σκέφτομαι ότι ισχύει το «μωραίνει Κύριος» και ότι κάθε εθνικισμός κάνει πρώτα ζημιά στη δική του χώρα ….

Αναρωτιέμαι όμως για ποιο λόγο όλα αυτά στην ΠΓΔΜ αποτελούν φαινόμενα των τελευταίων κυρίως χρόνων. Για αρκετά χρόνια τα συλλαλητήρια, οι μετονομασίες, τα αγάλματα, τα μποϋκοτάζ και ό,τι άλλο, ήταν δυστυχώς προνόμιο της δικής μας πλευράς. Ακόμη και σήμερα, η λέξη «Σκοπιανοί» ακούγεται σχεδόν ως βρισιά. Θυμάμαι ότι το 1994, όταν ο Α. Παπανδρέου ξεκινούσε τις συνομιλίες που θα κατέληγαν στη γνωστή Ενδιάμεση Συμφωνία, είχε οργανωθεί και ένας ημιεπίσημος διάλογος σε επίπεδο ενεργών πολιτών υπό την αιγίδα του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών. Για λόγους ασφαλείας οι συναντήσεις του διαλόγου γίνονταν στην Αθήνα και όχι στη Θεσσαλονίκη, το πούλμαν από τα Σκόπια έπρεπε να έχει πινακίδες άλλης πόλης για να μην «προκαλεί», και τα βράδια διανυκτέρευε στο …γκαράζ των ΜΑΤ στην Καισαριανή γιατί σε όλη την Αθήνα δεν υπήρχε άλλο μέρος επαρκώς ασφαλές.

Τα χρόνια πέρασαν, οι ευκαιρίες για αξιοπρεπή συμβιβασμό χάνονταν η μια μετά την άλλη και τελικά το 1999, όταν οι δύο κυβερνήσεις έφτασαν μια ανάσα από το «Άνω Μακεδονία», ήρθαν οι βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ, η εξέγερση των Αλβανών και οι Συμφωνίες της Οχρίδας. Οι συνομιλίες για το όνομα πάγωσαν, η σλαβομακεδονική πλειοψηφία ένιωσε ταπεινωμένη από τις παραχωρήσεις στους Αλβανούς, και οι εθνικιστές ανέβηκαν στην εξουσία. Αφού δε μπορούσαν να φανούν σκληροί με τις κατακτήσεις των Αλβανών, φάνηκαν τουλάχιστον ανυποχώρητοι για το όνομα. Η Ελλάδα προσφερόταν λοιπόν ως «εύκολος εχθρός», ιδίως μετά το Βουκουρέστι. Στο μεταξύ ο Γκρουέφσκι μας χρησιμοποιεί ως ασφαλή τρόπο για να επανεκλέγεται επ’ άπειρον, και οι άνθρωποι που ζητούν καλές σχέσεις με την Ελλάδα ολοένα και περιθωριοποιούνται.

Σε συνθήκες όμως οικολογικής κρίσης, κάθε κοινωνία έχει κοινά συμφέροντα με τους άμεσους γείτονές της. Όσοι παραβλέπουν τα ανοικτά διασυνοριακά θέματα του Αξιού και της Δοϊράνης, αυτοί που εξαφανίζουν την Κορώνεια και που δηλητηριάζουν την Κοζάνη και την Πτολεμαΐδα δύσκολα μπορούν να θεωρηθούν υπερασπιστές της Ελλάδας και της Μακεδονίας.
Να μείνουμε και σε ένα σενάριο που δεν είναι καθόλου υποθετικό; Αύριο-μεθαύριο το πυρηνικό λόμπυ θα κτυπήσει την πόρτα της γειτονικής χώρας για να κτίσει ένα πυρηνικό εργοστάσιο –ήδη το έχουν προτείνει από τη δεκαετία του ‘90. Αυτοί που θα αντιδράσουν εκεί, θα έχουν σίγουρα την αλληλεγγύη μας. Όμως τι βαρύτητα θα έχει μια αλληλεγγύη από πολίτες «εχθρικής» χώρας; Αν όμως μια τέτοια μάχη χαθεί, θα έχουμε ανά πάσα στιγμή ένα δυνητικό Τσερνομπίλ μια ανάσα από τη Θεσσαλονίκη.

Γι’ αυτό και οι Οικολόγοι Πράσινοι πιστεύουμε ότι, σε καιρούς οικολογικής κρίσης, όποιες και να είναι οι σχέσεις των κυβερνήσεων, οι άμεσοι γείτονες αποτελούν αναγκαστικούς συνεργάτες και οι γέφυρες μεταξύ γειτονικών κοινωνιών είναι ανεπίτρεπτο να κόβονται. Και αυτό το κάνουμε πράξη, με τις δύο βαλκανικές συνδιασκέψεις που οργανώσαμε στη Θεσσαλονίκη αλλά και την πλήρη καταγραφή των πηγών ρύπανσης του Αξιού στο έδαφος της ΠΓΔΜ, με τη συνεργασία των οικολόγων της γειτονικής χώρας.

Είναι φανερό, λοιπόν, ότι η διαφορά για το όνομα της Μακεδονίας, δεν αποτελεί για τους Οικολόγους Πράσινους το μόνο ζήτημα. Η θέση τους παραπέμπει στην πολυεθνική ιστορία αιώνων της ευρύτερης Μακεδονίας, αναγνωρίζοντας ότι καμιά από τις εθνότητες του χώρου αυτού δεν είναι περισσότερο ή λιγότερο Μακεδόνες από τις υπόλοιπες. Η διαμόρφωση των όρων παράλληλης χρήσης του ίδιου ονόματος, αποτελεί για μας θέμα οικοδόμησης εμπιστοσύνης και καλής γειτονίας, θέση που παραπέμπει σε μια κοινά αποδεκτή σύνθετη ονομασία, όπως άλλωστε και η προσωρινή «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας».

Υπάρχουν, δηλαδή, μια σειρά κοινά συμφέροντα, που δεν πρέπει να επισκιάζονται:

Η μετάβαση σε μορφές βιώσιμης οικονομίας, που να διασφαλίζουν την ευημερία χωρίς να υποθηκεύουν το περιβάλλον και το μέλλον μας.
Η επείγουσα προστασία των κοινών οικοσυστημάτων και υδάτινων πόρων, όπως ο Αξιός, οι Πρέσπες και η Δοϊράνη.
Η αποτροπή της εγκατάστασης απειλών όπως πυρηνικά εργοστάσια ή καλλιέργειες μεταλλαγμένων δίπλα ακριβώς στα σύνορά μας.
Η διατήρηση της ειρήνης στην περιοχή, όχι μόνο από διακρατικές συρράξεις, αλλά και από εθνοτικές συγκρούσεις που θα δημιουργούσαν επικίνδυνες πολεμικές ζώνες σε απόσταση αναπνοής από τη Θεσσαλονίκη.
Η προοπτική ένταξης των γειτόνων στην Ε.Ε., όπου το κλίμα οδηγεί αναγκαστικά στο συμβιβασμό, στην εγκατάλειψη της εθνικιστικής ρητορείας και των όποιων εδαφικών διεκδικήσεων, όπως έγινε πρόσφατα με την Ουγγαρία.
Τέλος, επειδή κάποιοι διαστρέφουν εσκεμμένα τις θέσεις μας, να σημειωθεί ότι στις 12 Μαρτίου 2009 υπερψηφίστηκε στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου η Έκθεση Προόδου για τις σχέσεις ΕΕ-ΠΓΔΜ, με θέσεις που θεωρήθηκαν αρνητικές για την επίσημη ελληνική πολιτική. Η έκθεση υπερψηφίστηκε από όλες σχεδόν τις πολιτικές ομάδες, εκτός από τους Πράσινους που κράτησαν ουδέτερη στάση: (συνολικά 478 υπέρ, 92 κατά, 42 αποχές). Το ΠΑΣΟΚ επέκρινε την κυβέρνηση ότι δεν απέτρεψε την εξέλιξη αυτή, οι ευρωβουλευτές της ΝΔ αντέτειναν ότι οι σοσιαλιστές καταψήφισαν συντριπτικά τις ελληνικές θέσεις, κάτι που έκανε ακόμη και η ομάδα των «Ανεξάρτητων Δημοκρατών» όπου ανήκει και το… ΛΑΟΣ.

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.

Μιχάλης Τρεμόπουλος