Ο άνθρωπος του μέλλοντος θα είναι μετανάστης...

"Διαρκής η αποδήμηση, λόγω της αναδιανομής του πλούτου και της παγκοσμιοποίησης..."

Συνέντευξη στη Λένα Κισσάβου

Εθνικιστικές τάσεις, εμφανίζουν οι σύγχρονες κοινωνίες στην Ευρώπη και τα θεμέλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν είναι σταθερά...

Η Ένωση βάλλεται τόσο από αντιευρωπαϊστές-εξωτερικούς παράγοντες αλλά και από ευρωπαϊκούς λαούς που ανήκουν σε αυτή και οι οποίοι ποτέ δεν την ...καλοέβλεπαν.

Οι εξελίξεις στον αιώνα μας θα οδηγήσουν σε μια μεγάλη μετανάστευση λαών, μια αναδιανομή πληθυσμών σε παγκόσμιο επίπεδο για οικονομικούς λόγους και το πρότυπο του ανθρώπου που θα δημιουργηθεί θα είναι ο άνθρωπος μετανάστης...

Πρόκειται για τις εκτιμήσεις, ενός ανθρώπου –κορυφαίου στον τομέα του- ο οποίος παρακολουθεί τις σύγχρονες κοινωνίες και τις κοινωνιολογικές αλλαγές που εγγράφονται στις σελίδες του 21ου αιώνα. Του Γάλλου κλινικού κοινωνιολόγου και ψυχοκοινωνιολόγου κ. Eugene Enriquez, ο οποίος βρέθηκε πρόσφατα στη Λάρισα, καλεσμένος του τοπικού Συλλόγου Κοινωνιολόγων και ο οποίος μίλησε στην «ΕτΔ».

Θεωρείται από τους κορυφαίους στον χώρο του και οι απόψεις του έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα, έτσι σε συνάντησή μας μαζί του ζητήσαμε να μας αναλύσει τη σημερινή πραγματικότητα, αγγίζοντας όλους τους τομείς, με κυρίαρχους την οικονομία και το περιβάλλον.

* Κύριε Enriquez, βρίσκεστε στην Ελλάδα, εν μέσω μιας πρωτοφανούς, οικονομικής κρίσης. Ποια είναι η εικόνα που έχετε αποκομίσει από μια χώρα που βρέθηκε ή βρίσκεται ακόμη στα πρόθυρα της χρεοκοπίας;

- Δεν νομίζω ότι η Ελλάδα είναι στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Είναι ένα κράτος που το γνωρίζω εδώ και πολλά χρόνια, την αγαπάω πολύ και γνωρίζω πολύ καλά όλα τα μειονεκτήματα και κυρίως τα πολλά πλεονεκτήματα των Ελλήνων.

Είναι ένα κράτος όπου επικεντρώνονται αυτή τη στιγμή όλα τα προβλήματα και θεωρώ ότι παίζει το ρόλο ενός αποδιοπομπαίου τράγου, ενώ δεν είναι το μοναδικό κράτος που είναι υπεύθυνο για αυτή τη γενική κρίση. Απλά ήταν η «εύκολη» χώρα για να δημιουργηθεί αυτή η κρίση.

Πιστεύω όμως ότι υπερβάλλουμε στο θέμα της οικονομικής κρίσης, καθώς εδώ και αρκετό καιρό τα κράτη της ευρωζώνης είναι υπερχρεωμένα ενώ και οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ακόμη περισσότερο χρεωμένες απ΄ ό,τι η Ευρώπη, κι αν αυτή τη δεδομένη στιγμή το πρόβλημα εστιάζεται στην Ευρώπη είναι επειδή δεν βλέπουν με καλό μάτι οι «έξω» την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και πολλά άτομα της Ευρώπης που είναι αντιευρωπαϊστές, όπως είναι οι Γερμανοί οι οποίοι θα ήθελαν να επιστρέψουν στο μάρκο ή οι Γάλλοι που θα ήθελαν να επιστρέψουν στο γαλλικό φράγκο. Επίσης και οι Άγγλοι είναι πολύ ευχαριστημένοι που δεν επέλεξαν ποτέ το ευρώ.

*Τρίζουν δηλαδή τα θεμέλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

-Δεν κάνω ποτέ προφητείες, αλλά αυτό που θα μπορούσα να πω είναι πως παρατηρώ την εμφάνιση εθνικιστικών τάσεων ενώ οι μεγάλες ιδέες για ενώσεις βρίσκονται σε φάση πτωτική.

ΚΑΚΩΣ ΕΠΙΚΕΝΤΡΩΝΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

* Εκείνο που δεν μπορεί να καταλάβει ο Έλληνας πολίτης, είναι πώς είναι δυνατόν να βρίσκεται σε τόσο δεινή οικονομική θέση, ακριβώς την εποχή που κατά πολλούς θεωρούνταν η καλύτερη μεταπολεμικά.

Χώρα-μέλος της Ε.Ε. η Ελλάδα, είχε εισέλθει στην «ασφάλεια» του ευρώ, βρισκόταν στις 25 πρώτες του ΟΟΣΑ από άποψης ανάπτυξης, έκανε Ολυμπιακούς Αγώνες. Κι όμως σήμερα είναι ...στον πάτο του βαρελιού. Τελικά πόσο απέχει η ευημερία από την ύφεση;

- Πιστεύω ότι η επικέντρωση στα οικονομικά φαινόμενα είναι μια λανθασμένη επικέντρωση της κοινωνίας μας. Υπάρχει μια γενική τάση να μιλάμε μόνο για την οικονομία και να εξαφανίζουμε τα προβλήματα τα κοινωνικά και τα πολιτισμικά διάφορων κρατών.

Αυτό που μπορεί να δώσει εξηγήσεις πάνω στο θέμα του σημερινού ελληνικού προβλήματος είναι ο τρόπος με τον οποίο κοιτάμε την Ελλάδα. Σήμερα τη βλέπουμε μόνο μέσα από το οικονομικό πλαίσιο κι αυτό είναι ένα από τα κυρίαρχα προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας μας και πιο ιδιαίτερα όλης της Ευρώπης, η οποία δεν είχε θέσει τις βάσεις πάνω σε μια πολιτική ένωση, αλλά μόνο πάνω σε μια βάση οικονομικής βούλησης μέσω οικονομικών ανταλλαγών. Κάτι που μας κάνει να πούμε ότι η πολιτισμική Ευρώπη δεν υπήρξε ποτέ στη συνείδηση των πολιτικών αρχηγών της Ευρώπης.

Στο παρελθόν, πριν ακόμη και από τον Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ευρώπη υπήρχαν πολύ πιο σημαντικές πολιτισμικές ανταλλαγές απ΄ ό,τι σήμερα.

Με άλλα λόγια μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μετά την καταστροφή που επέφερε, προσπαθήσαμε να επανορθώσουμε και να μεριμνήσουμε ώστε να αποφευχθούν να υπάρχουν εκ νέου πόλεμοι ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις και αυτό ήταν κυρίαρχη ιδέα για να ξαναξεκινήσει η Ευρώπη. Άρα είχαμε... περισσότερη Ευρώπη παλαιότερα, από ό,τι υπάρχει σήμερα.

* Όλος ο κόσμος, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, προσέβλεπε στο μέλλον του με αισιοδοξία. Και πράγματι δεν διαψεύστηκε, στο βαθμό που πολλοί λαοί και κοινωνίες γνώρισαν μια «χρυσή εποχή».

Σήμερα όμως τα συναισθήματα έχουν αλλάξει. Απογοήτευση, σκεπτικισμός, ακόμη και φόβος για το αύριο διακατέχει τους Ευρωπαίους, τους Αμερικανούς, ολοένα και πιο πολλούς.

Τι κάνουμε λάθος;

- Τα κράτη στην Ευρώπη πρέπει να ξαναφτιαχθούν. Υπήρξε μια περίοδος ανάπτυξης τριάντα χρόνων περίπου, με την ιδέα ότι αυτή θα μπορούσε να συνεχίσει ασταμάτητα. Όμως μετά το πρώτο πετρελαϊκό σοκ, συνειδητοποιήσαμε ότι δεν θα μπορούσε να υπάρχει σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη ταυτόχρονα μια σταδιακή πρόοδος και ότι θα έπρεπε κάθε ένας από τους ηγέτες να χρησιμοποιήσει την καλύτερη δυνατή στρατηγική για να μπορέσει να έχει τα καλύτερα αποτελέσματα.

Αυτό είχε ως συνέπεια να δημιουργηθούν περισσότεροι ανταγωνισμοί, οι οποίοι μεγάλωσαν με την παγκοσμιοποίηση, ενώ παράλληλα εμφανίσθηκαν στο προσκήνιο κράτη που τα είχαμε ξεχάσει τελείως, όπως η Βραζιλία, η Ινδία κ.ά., τα οποία μπόρεσαν ν’ αναπτυχθούν πάρα πολύ, από εκείνο το διάστημα και μετά.

Η ανταγωνιστικότητα κατέστη ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα και η Ευρώπη δεν έδωσε κανένα σημείο ότι μπορεί να είναι ανάμεσα στις πιο δυναμικές χώρες.

Δεν παρουσίασε την ανάπτυξη που θα περίμενε κανείς. Κατά κάποιο τρόπο μπορούμε να πούμε ότι είναι μια παλαιά Ευρώπη και αυτός είναι ο λόγος που τα άτομά της είναι πιο απομονωμένα, πιο αποκλεισμένα, πιο φαταλιστές...

ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ ΥΠΕΡΑΝΩ ΟΛΩΝ

* Είστε πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι σωστή η παρατήρηση ότι αντί μιας Ένωσης λαών, έχει μετατραπεί σε ένα κλαμπ, όπου αδύναμες πολιτικές ηγεσίες, εξυπηρετούν μόνο οικονομικά συμφέροντα μεγάλων τραπεζών και πολυεθνικών;

- Το πρόβλημα είναι ότι όλοι επιδόθηκαν στο κυνήγι της απόδοσης, της αριστείας, επιθυμώντας να είναι αυτοί που θα κερδίζουν τα περισσότερα.

Ο τρόπος που λειτουργούν οι τράπεζες σήμερα με αυτόν που ήταν πριν

χρόνια δεν έχει καμιά σχέση και το ξέρω αυτό γιατί ήμουν σύμβουλος σε πολλές γαλλικές τράπεζες.

Δηλαδή υπάρχει μια πλήρης αλλαγή των νοοτροπιών. Ειδικότερα οι τράπεζες στο παρελθόν μπορούσαν και βοηθούσαν τους ανθρώπους διασφαλίζοντας πάντα τα δικά τους συμφέροντα, αλλά τώρα σκέφτονται και νοιάζονται μόνο να κάνουν υπερκέρδη και να μπορέσουν να απορροφήσουν τις μικρότερες τράπεζες...

Γνωρίζω πολλές μικρές επιχειρήσεις που πραγματικά είναι στραγγαλισμένες από τις τράπεζες. Παράλληλα διαπιστώνεται ότι και όλος ο κόσμος έχει υιοθετήσει αυτό το σκεπτικό, ότι πάντα πρέπει να κερδίζουμε περισσότερα.

Αν μπορούσαμε να κάνουμε μια μικρή ανασκόπηση που δείχνει την αλλαγή αυτής της στάσης γενικότερα, θα λέγαμε ότι όταν επενδύαμε χρήματα στο παρελθόν ήταν για να δημιουργήσουμε προϊόντα που θα μπορούσαν να μας δώσουν λίγα παραπάνω χρήματα, ενώ σήμερα προσπαθούμε με τα χρήματα να κάνουμε περισσότερα χρήματα χωρίς να δημιουργήσουμε τον πλούτο, την παραγωγή προϊόντων. Αυτός είναι ο εικονικός πλούτος...

Γι΄ αυτό το λόγο τα κοινωνικά προβλήματα τα διώχνουμε στην άκρη σαν να μην υπήρχαν, σαν να μην υφίστανται...

* Το τελευταίο διάστημα παρακολουθούμε την τεράστια οικολογική καταστροφή που προκαλείται στον κόλπο του Μεξικού από τη διαρροή πετρελαίου. Από τη μια λοιπόν έχουμε μια περιβαλλοντική κρίση μεγάλης κλίμακας και από την άλλη μια εταιρία αλλά και ένα κόσμο που λειτουργεί με τους κανόνες της ελεύθερης οικονομίας και του κέρδους. Δεν είναι σαφές ότι ακολουθούμε καταστροφικό δρόμο;

- Πάνω στο θέμα των οικολογικών προβλημάτων οι ηγέτες μιλάνε πάρα πολύ, αλλά κάνουν πολύ λίγα πράγματα. Η φιλελεύθερη πολιτική δεν ενδιαφέρεται για τα οικολογικά προβλήματα, όμως οι λαοί ασκούν πιέσεις γι΄ αυτά.

Τα περιβαλλοντικά προβλήματα δεν ενδιαφέρουν τους κολοσσούς. Η ΒΡ ήξερε ότι δεν υπήρχε ασφάλεια στην πλατφόρμα και δεν έκανε τίποτα για να προλάβει το πρόβλημα, με αποτέλεσμα εκτός από τη μεγάλη οικολογική καταστροφή που προκάλεσε, να έχει μια κατακόρυφη οικονομική πτώση, να δώσει πολλά χρήματα για αποζημιώσεις στην αμερικανική κυβέρνηση και σίγουρα θα χρειαστεί να εξαγοραστεί από τις αμερικάνικες εταιρίες.

Αυτό μας οδηγεί στη σκέψη ότι πολύ συχνά υπάρχει μια μεγάλη αντίφαση στο φιλελεύθερο αναπτυξιακό σχέδιο, καθώς το κόστος για να διορθώσουν κάτι είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που θα έδιναν για να το προλάβουν.

* Πρόβλημα ή ευκαιρία για τη γηράσκουσα Ευρώπη η μετανάστευση;

- Ο αιώνας μας θα είναι ο αιώνας της απόλυτης μετανάστευσης, της γενικευμένης μετανάστευσης. Το πρότυπο του σύγχρονου ανθρώπου θα είναι να είσαι ένας απόδημος, ένας μετανάστης.

Επειδή υπάρχει αναγκαιότητα να κάνουμε μια αναδιανομή σε παγκόσμιο επίπεδο και παράλληλα επειδή οι άνθρωποι έχουν καταλάβει σε γενικές γραμμές τι εστί παγκοσμιοποίηση, θα προσπαθήσουν να πάνε με ένα συστηματικό τρόπο σε χώρες όπου πιστεύουν ότι μπορούν να βρουν εργασία. Έτσι θα υπάρξει μια διαρκής αποδήμηση...

Το πρόβλημα της ένταξης των μεταναστών θα γίνεται όλο και μεγαλύτερο σε όλα κράτη της Ευρώπης, αλλά και σε άλλα κράτη που έχουν προοπτικές ανάπτυξης.

Ήδη σήμερα το ένα τέταρτο των Γάλλων έχουν προγόνους που ήταν ξένοι στη χώρα... όπως ο Σαρκοζί.

* Ποιο είναι το προφίλ του Έλληνα; Πώς θα τον χαρακτηρίζατε λαμβάνοντας υπόψη τη συμπεριφορά του και τις αντιδράσεις του

σε μια δύσκολη περίοδο οικονομικής κρίσης;

- Δεν θα ήθελα να μιλήσω αποκλειστικά για τους Ελληνες, αλλά θα πω ότι όλοι οι λαοί έχουν μια μεγάλη ικανότητα να δραματοποιούν πολύ λιγότερο τα πράγματα απ’ ό,τι οι ηγέτες τους.

Έχουν πολλές δυνατότητες να ελιχτούν και να ανακαλύψουν νέα πράγματα και να συνεχίσουν να ζούνε και να διασκεδάζουν ακόμη και κι όταν οι καταστάσεις είναι δραματικές.

Συνέντευξη P. Canfin, ευρωβουλευτή των Γάλλων Πρασίνων

“Βόλευε την Ε.Ε. να κάνει τα στραβά μάτια στην Ελλάδα”

Η κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας οφείλεται και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία πριν από μερικά χρόνια έκανε πως δεν έβλεπε τα σοβαρά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας με τη συγκατάθεση της Γαλλίας και της Γερμανίας. Αυτό επισημαίνει στο Capital.gr ο Ευρωβουλευτής των Γάλλων Πρασίνων, Pascal Canfin, ο οποίος δίνει μία διαφορετική, από τις συνηθισμένες, ερμηνεία της ελληνικής κρίσης.

Τονίζει ότι οι αμυντικές δαπάνες αποτελούν μεγάλο “αγκάθι” της ελληνικής οικονομίας, ενώ θεωρεί αδιανόητο οι Έλληνες βουλευτές να επιμένουν στη διατήρηση των κεκτημένων τους, τη στιγμή που ο ελληνικός λαός καλείται να κάνει θυσίες.

Συνέντευξη στον Δημήτρη Δελεβέγκο

- Κύριε Canfin, ποια θεωρείτε ότι είναι η αιτία για το τέλμα της ελληνικής οικονομίας;

Η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με δύο προβλήματα. Πρώτον, η άσχημη δημοσιονομική κατάσταση που είχε φανερωθεί πριν ακόμη ξεσπάσει η κρίση. Δεύτερον, η έλλειψη ανταγωνιστικότητας. Εδώ και πολλά χρόνια, η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας εντός της Ευρωζώνης επιδεινώνεται συνεχώς. Μιλούμε επομένως, για δομικά προβλήματα που καθιστούν αναγκαία την ύπαρξη μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα.

- Η Ε.Ε. φέρει μερίδιο ευθύνης;

Χωρίς αμφισβήτηση η αναποφασιστικότητα της Ευρώπης να διαμορφώσει ένα σχέδιο στήριξης της ελληνικής οικονομίας έπαιξε σημαντικό ρόλο στη δημιουργία της ελληνικής κρίσης με την μορφή που έχει σήμερα. Παράλληλα, τους τελευταίους τέσσερις-πέντε μήνες, οπότε η κρίση εντάθηκε, τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. και ιδίως η Γερμανία έφεραν τη δική τους ευθύνη. Επειδή δηλαδή, δεν είδαν άμεσα το μέγεθος της κρίσης, ώστε να ταχθούν αλληλέγγυα στο πλευρό της Ελλάδας και να εγκρίνουν την απαραίτητη χρηματική βοήθεια.

Με αυτόν τον τρόπο λοιπόν άνοιξε η πόρτα σε όλους τους κερδοσκόπους και σε κάθε “σπέκουλα” που στηρίχθηκε στο εάν η Ελλάδα θα εισπράξει ή όχι τα χρήματα. Έτσι δημιουργήσαμε τις προϋποθέσεις για την κρίση, αφού μας πήρε τέσσερις μήνες για να εγκρίνουμε την παροχή βοήθειας προς την Ελλάδα.

Και βέβαια υπάρχει μία ευρύτερη ευθύνη, η οποία σχετίζεται με την έλλειψη ευλυγισίας της οικονομικής διακυβέρνησης της Ευρώπης. Για παράδειγμα, η έλλειψη ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας ποτέ δεν οδήγησε την Ε.Ε. στην λήψη των κατάλληλων μέτρων, όταν ακόμη ήταν νωρίς.

- Λέγεται ότι η Ε.Ε. φέρει σημαντικό μερίδιο ευθύνης για την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας, επειδή τόσα χρόνια “έκανε τα στραβιά ματιά” στα σοβαρά προβλήματα που εμφάνιζε η Ελλάδα.

Ας είμαστε ειλικρινείς. Η Ε.Ε. γνώριζε τί συνέβαινε τόσο καιρό στην Ελλάδα. Βόλευε όμως, τους πάντες, Έλληνες και Ευρωπαίους, να εξακολουθούν να διατηρούνται τα προβλήματα της Ελλάδας. Θα έπρεπε να δοθεί περισσότερη εξουσία για παράδειγμα στην Eurostat, η οποία κατά συνέπεια θα αποκτούσε μεγαλύτερη “δύναμη” σε κάθε κράτος-μέλος και όχι μόνο στην Ελλάδα. Έτσι, τα κράτη-μέλη συναίνεσαν να μην παραχωρηθεί υπερβολική εξουσία ούτε στην Κομισιόν ούτε στην Eurostat για να μπορούν να ασκούν ελέγχο σε κάθε χώρα της Ε.Ε.

Όταν η Κομισιόν ξεκίνησε πριν από χρόνια να ανακαλύπτει τα προβλήματα της Ελλάδας, η Γαλλία και η Γερμανία, παρουσίαζαν έλλειμμα υψηλότερο του 3%. Εκείνη λοιπόν την εποχή, τόσο η Γαλλία όσο και Γερμανία συναίνεσαν ότι τα προβλήματα της Ελλάδας δεν είναι τόσο σοβαρά. Και αυτό επειδή, εάν η Κομισιόν στην περίπτωση της Ελλάδας προχωρούσε περαιτέρω, θα έπρεπε να κάνει το ίδιο και με την Γαλλία και την Γερμανία.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Γερμανία υποστήριζε το 2004-2005, ότι οι αδυναμίες της Ελλάδας δεν είναι και τόσο σοβαρές. Γι΄ αυτό και ιστορικά είναι παράδοξη η στάση που υιοθετεί σήμερα η Γερμανία (έναντι της Ελλάδας).

Εν ολίγοις, η ελληνική κρίση οφείλεται καταρχήν στην Ελλάδα και έπειτα στην Ε.Ε., ενώ θα ήταν αδιανόητο να αφήναμε την Ελλάδα αβοήθητη.

- Η λήψη της οικονομίκης βοήθειας θα βγάλει την Ελλάδα από το αδιέξοδο;

Όχι, απλώς θα επιτρέψει στη χώρα να επιλύσει τα προβλήματα ρευστότητας που αντιμετωπίζει. Το ζητούμενο είναι η Ελλάδα να ξαναγίνει ανταγωνιστική και γι΄ αυτό απαιτείται, μεταξύ άλλων, η υιοθέτηση πολιτικών προσέλκυσης νέων κεφαλαίων. Θα πρέπει λοιπόν το “πακέτο διάσωσης” της Ελλάδας να συνοδευτεί από μέτρα για την επίλυση των δημοσιονομικών προβλημάτων της χώρας, τα οποία απουσιάζουν σήμερα.

- Ο αμυντικός προϋλογισμός της Ελλάδας αποτελεί “αγκάθι” της ελληνικής οικονομίας;

Βέβαια, αφού οι αμυντικές δαπάνες σήμερα αντιστοιχούν στο 4% του ελληνικού ΑΕΠ.

- Ωστόσο, η Ελλάδα αγοράζει αμυντικό εξοπλισμό τόσο από τη Γαλλία όσο και από τη Γερμανία...

Σύμφωνοι. Ωστόσο, η μείωση του ελληνικού ελλείμματος, μετά την λήψη των απαραίτητων μέτρων, και κατ΄ εξακολούθηση η ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας, νομοτελειακά θα επιφέρει αρνητικές επιπτώσεις στις υπόλοιπες οικονομίες της Ε.Έ. Επομένως δεν είναι ζήτημα ηθικό αλλά οικονομικό. Δεν μπορούμε δηλαδή να υποστηρίξουμε ότι οι Έλληνες είναι κακοί και οι Γερμανοί καλοί. Κάποιοι συσσωρεύουν ελλείμματα και κάποιοι εμφανίζουν πλεονάσματα. Σε μία συμπαγή οικονομία, όπως αυτή της Ευρωζώνης, προϋπόθεση της εμφάνισης πλεονάσματος π.χ. στη γερμανική οικονομία είναι κάποιες άλλες χώρες να έχουν έλλειμμα.

Με άλλα λόγια, η άποψη ότι όλες οι χώρες της Ευρωζώνης θα μπορούσαν να γίνουν Γερμανία, δηλαδή να είναι πλεονασματικές, είναι ανυπόστατη από οικονομικής πλευράς. Με τον τρόπο αυτό εμείς ερμηνεύουμε την ελληνική κρίση. Ως πρόβλημα της Ελλάδας, αλλά και σύμπτωμα ενός προβλήματος ευρύτερης ανισορροπίας που κυριαρχεί στην Ε.Ε.

- Πώς σχετίζονται τα παραπάνω με τις δαπάνες της Ελλάδας για πολεμικό εξοπλισμό;

Η περίπτωση του αμυντικού εξοπλισμού απεικονίζει τα παραπάνω. Εάν εσείς δαπανάτε το 4% του ΑΕΠ σας για αγορά οπλικών συστημάτων, αυτό μεταφράζεται σε οφέλη για εμάς. Αυτό αποδεικνύει λοιπόν, ότι είναι χωρίς υπόσταση να λέμε ότι εσείς που αγοράζετε είστε οι “κακοί” και εμείς που πουλάμε είμαστε οι “καλοί”.

Οι αμυντικές δαπάνες είναι απλώς ένα παράδειγμα. Λόγου χάρη η Ελλάδα θα μπορούσε να αγοράζει από την Γερμανία μηχανήματα, κάτι που αποδεικνύει την αλληλοεξάρτηση των οικονομιών μας.

Από την άλλη, οι αμυντικές δαπάνες αποτελούν μία διαφορετική συζήτηση που σχετίζεται με το γεωπολιτικό δόγμα της Ελλάδας και με το σε ποιούς τομείς αποφασίζετε να δαπανάτε τα χρήματά σας.

- Πώς αξιολογείτε το γεγονός ότι οι Έλληνες βουλευτές και υπάλληλοι της Βουλής αποζημιώνονται με 16 μισθούς; Οι Γάλλοι συνάδελφοί τους έχουν τόσο γενναίες απολαβές;

Όχι δεν ισχύει αυτό στην Γαλλία. Εκτιμώ ότι όταν ζητούνται από το σύνολο του ελληνικού πληθυσμού θυσίες, θα πρέπει όσοι θεσπίζουν τους νόμους να αποτελούν πρότυπο, ενώ οφείλουν να κάνουν ακόμη μεγαλύτερες προσπάθειες, συγκριτικά με τον μέσο πληθυσμό.

Είναι λοιπόν αδιανόητο, κάποιοι να διατηρούν τα προνόμιά τους και κάποιοι άλλοι να καλούνται να κάνουν θυσίες.

Πράσινο φως για εισαγωγή μεταλλαγμένου καλαμποκιού

Το πράσινο φως έδωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την εισαγωγή τριών γενετικά τροποποιημένων ποικιλιών αραβόσιτου και για τη χρήση τους ως ζωοτροφών και τροφίμων. Πρόκειται για τις ποικιλίες MON88017 και MON89034 της Monsanto και για την 59122xNK603 της Pioneer.

Κι αν αναρωτιέστε γιατί τόσο μένος προς τα γενετικώς τροποποιημένα, διαβάστε:

Οι επιδράσεις των μεταλλαγμένων αφορούν δυο βασικά σημεία: πρώτον, την υγεία των ανθρώπων και δεύτερο το περιβάλλον.

Για τον άνθρωπο:

Από έρευνες που έχουν γίνει έχει αποδειχθεί ότι υπάρχει το ενδεχόμενο πρόκλησης αλλεργιών μέσω της κατανάλωσης μεταλλαγμένων, αύξηση της αντίστασης των μικροβίων στα αντιβιοτικά και μείωση της αποτελεσματικότητας αυτών των φαρμάκων.
Παραγωγή νέων τοξινών από μεταλλαγμένα φυτά που βγάζουν τοξικές ουσίες ενάντια σε ζιζάνια και έντομα και οι οποίες μπορεί να είναι τοξικές και για τον άνθρωπο.

Για το περιβάλλον:

Οι κίνδυνοι από την απελευθέρωση των μεταλλαγμένων στο περιβάλλον είναι πολλοί και μεγάλοι.

Μέσω της γύρης μπορούν να μεταφερθούν γονίδια και σε άλλα φυτά που δεν είναι μεταλλαγμένα αλλά ακόμη και σε άγρια είδη και έτσι να έχουμε μια γενετική μόλυνση όπως π.χ. η γύρη από το μεταλλαγμένο καλαμπόκι είναι καταστρεπτική για ένα είδος πεταλούδας.

Μπορεί να αυξηθεί η ανθεκτικότητα ορισμένων ζιζανίων. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα ορισμένα είδη να αυξηθούν υπερβολικά και άλλα να εξαφανιστούν εντελώς. Το ίδιο ισχύει φυσικά και για τα ζώα που τρώνε τα φυτά. Αυτό όμως είναι μια τεράστια ΑΠΕΙΛΗ για την ισορροπία του περιβάλλοντος..

Υπάρχει πιθανότητα εξαφάνισης των φυτών που δεν είναι μεταλλαγμένα γιατί δεν θα μπορούν να τα ανταγωνιστούν.

Η διασταύρωση των μεταλλαγμένων με την φυσική βλάστηση θα έχει τεράστιους κινδύνους για το περιβάλλον.

Το χειρότερο βέβαια είναι ότι έτσι και ελευθερωθούν τα μεταλλαγμένα στο περιβάλλον δεν θα μπορέσουμε να τα πάρουμε πίσω. Η ζημιά θα έχει ήδη γίνει.

Τριτοκοσμική εικόνα της Ελλάδας όσον αφορά τη διαχείρηση νερών

Καταπέλτης για τον παραλογισμό της εκτροπής του Αχελώου, η απάντηση του Επιτρόπου κου Δήμα στην ερώτηση που κατέθεσε ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Μ. Τρεμόπουλος. Στην απάντησή του εκ μέρους της Κομισιόν υπενθυμίζει την Οδηγία Πλαίσιο για τα Νερά που πρακτικά αποκλείει τη μεταφορά νερού από μια λεκάνη απορροής σε άλλη και ζητά μέχρι το ....... Δεκέμβριο Σχέδια Διαχείρισης ανά λεκάνη απορροής.

Η Κομισιόν θεωρεί πως το ζήτημα του Αχελώου θα πρέπει να αντιμετωπιστεί από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές στα Σχέδια Διαχείρισης Λεκανών Απορροής. Σημειώνεται ότι οι λεκάνες απορροής του Αχελώου στη Δυτική Ελλάδα και του Πηνειού στη Θεσσαλία είναι χωριστές και κάθε μια χρειάζεται αυτοτελές Σχέδιο Διαχείρισης.

Επίσης, συμπληρώνει ότι «Τα κράτη μέλη πρέπει έως τις 22 Δεκεμβρίου 2009 να έχουν εκπονήσει τα σχέδια αυτά, έπειτα από δημόσια διαβούλευση. Τα σχέδια πρέπει να υποβληθούν στην Επιτροπή έως τις 22 Μαρτίου 2010 και, έπειτα από την υποβολή τους, η Επιτροπή θα αξιολογήσει προσεκτικά αν τα κράτη μέλη έχουν συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις που υπέχουν δυνάμει της οδηγίας. Σε περίπτωση που κράτος μέλος δεν έχει υποβάλει έκθεση έως τη λήξη της προθεσμίας ή δεν έχει συμμορφωθεί με άλλες απαιτήσεις της οδηγίας, η Επιτροπή θα λάβει μέτρα για εξασφάλιση της συμμόρφωσης». Η οδηγία για τα νερά είναι σαφής ως προς την ασυμβατότητα της μεταφοράς νερού από μια λεκάνη απορροής σε άλλη.

Θέτει επίσης μια σειρά οργανωτικών προϋποθέσεων για την καλύτερη διαχείριση των νερών των κρατών - μελών, τις οποίες οι προηγούμενες κυβερνήσεις καθυστέρησαν δραματικά να προωθήσουν, με αποτέλεσμα σήμερα η χώρα μας να μη διαθέτει ακόμη το σημαντικότερο διαχειριστικό εργαλείο της οδηγίας πλαίσιο για το νερό: τη παρακολούθηση. Χωρίς τη παρακολούθηση (προσωπικό, εργαστήρια, εξοπλισμός, θεσμικά μέτρα) δεν υπάρχει αξιόπιστη εικόνα της υφιστάμενης κατάστασης, δεν υπάρχουν περιβαλλοντικοί στόχοι αποκατάστασης και συνεπώς καθιστούν τα όποια Σχέδια Διαχείρισης κενά περιεχομένου.

Η δημόσια διαβούλευση, όρος κρίσιμος από την οδηγία 2000/60/ΕΚ για την οριστικοποίηση των Σχεδίων Διαχείρισης των λεκανών απορροής δεν έχει ποτέ και πουθενά προβλεφθεί. Ποια μέτρα θα πάρει για τη παρακολούθηση της κατάστασης και τη δημόσια διαβούλευση η νέα κυβέρνηση; Τι ακριβώς σκοπεύει να πράξει ως προς το απαράδεκτο σχέδιο εκτροπής του Αχελώου; Από τις Βρυξέλλες ο Μιχάλης Τρεμόπουλος δήλωσε: «Στα θέματα διαχείρισης των νερών η Ελλάδα παρουσιάζει την εικόνα τριτοκοσμικής χώρας. Η απάντηση της Κομισιόν για τον Αχελώο αποτελεί σαφή προειδοποίηση προς τη νέα ελληνική κυβέρνηση. Η τελευταία οφείλει τώρα να δώσει σαφή δείγματα γραφής αν θέλει να διατηρήσει την αξιοπιστία των διακηρύξεών της για μια πορεία που να σέβεται το περιβάλλον».

Πηνειός: μολυσμένος ως το 2015;;

Ο Πηνειός δεν θα καταφέρει μέχρι το 2015 να πληροί τους στόχους της ευρωπαϊκής οδηγίας για την επίτευξη καλής κατάστασης των υδάτων. Αυτό αναφέρει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, επισημαίνοντας ότι τα έργα αυτά συγχρηματοδοτούνται από την ΕΕ, όμως οι ελληνικές αρχές πρέπει να το ζητήσουν.

Το θέμα της σοβαρής μόλυνσης του Πηνειού ποταμού και την απουσία ουσιαστικής παρέμβασης των αρμόδιων εθνικών και τοπικών αρχών έφεραν στην επικαιρότητα οι ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ Σταύρος Λαμπρινίδης, Kατερίνα Mπατζελή και Ευαγγελία Tζαμπάζη με ερώτησή τους προς την Επιτροπή.

«Σχετικά με τα προβλήματα ρύπανσης στο ποταμό Πηνειό, η Επιτροπή έλαβε γνώση των προβλημάτων από την ανάλυση που πραγματοποιήθηκε για τη λεκάνη απορροής βάσει του άρθρου 5 της οδηγίας-πλαισίου για τα ύδατα (ΟΠΥ), στην οποία οι ελληνικές ανέφεραν ότι ο Πηνειός ενδεχομένως δεν θα καταφέρει το 2015 να πληροί τους στόχους της ΟΠΥ, δηλαδή την επίτευξη καλής κατάστασης των υδάτων» αναφέρει στην απάντησή της η Κομισιόν.

Σχετικά με τη χρηματοδότηση αντίστοιχων έργων, η Επιτροπή σημειώνει ότι έργα προστασίας των υδάτων είναι επιλέξιμα για συγχρηματοδότηση, αλλά εναπόκειται στις ελληνικές αρχές να υποβάλουν το σχετικό αίτημα.

Η Επιτροπή καταγγέλλει επίσης ότι η Ελλάδα δεν έχει εφαρμόσει ακόμη την κοινοτική οδηγία για την περιβαλλοντική ευθύνη και για αυτό εκκρεμεί σε βάρος της προσφυγή στο Δικαστήριο των Ευρωπαικών Κοινοτήτων.

ΠΗΓΗ: in.gr

Απαράδεκτη υποχώρηση για το κλίμα

Απέναντι στην κρίση, θυσιάζουν ΚΑΙ το περιβάλλον.Επικράτησαν οι πιέσεις των εθνικών κυβερνήσεων και των βιομηχανικών τους λόμπυ πάνω στις προτάσεις της Κομισιόν και του Ευρωκοινοβουλίου. Φάρσα κατάντησε το «Ενεργειακό Πακέτο». Η Ευρώπη χάνει την πρωτοπορία στην παγκόσμια προσπάθεια για την προστασία του κλίματος.

Η 12η Δεκεμβρίου θα μπορούσε να ήταν μια σημαδιακή ημερομηνία στην ιστορία της Ευρώπης. Η ΕΕ θα μπορούσε να είχε υιοθετήσει πραγματικά φιλόδοξα μέτρα για την προστασία του κλίματος, εγκαινιάζοντας μια στροφή της οικονομίας της σε βιώσιμη κατεύθυνση και δείχνοντας το δρόμο στην υπόλοιπη ανθρωπότητα.

Δυστυχώς, οι πιο απαισιόδοξες προβλέψεις επιβεβαιώθηκαν και το περιβάλλον θυσιάζεται στο βωμό μιας αδιέξοδης οικονομικής πολιτικής και ενός καταστροφικού μοντέλου ανάπτυξης. Οι πιέσεις χωρών όπως η Πολωνία, η Γερμανία και η Ιταλία, που ήθελαν πάνω από όλα να προστατέψουν τις δικές τους μονάδες ηλεκτροπαραγωγής και ενεργοβόρες βιομηχανίες, ξεδόντιασαν ακόμα κι αυτό το ανεπαρκές «Ενεργειακό Πακέτο» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αγνόησαν τις προτάσεις του Ευρωκοινοβουλίου και υπονόμευσαν την ευρωπαϊκή και την παγκόσμια προσπάθεια για αποφυγή ενός κλιματικού χάους.Πίσω από τις πανηγυρικές ανακοινώσεις των αρχηγών κρατών, κρύβεται μια απογοητευτική πραγματικότητα:

1. Απουσιάζει κάθε συγκεκριμένη προοπτική για πιο φιλόδοξους στόχους μείωσης εκπομπών (30%) σε περίπτωση επίτευξης αντίστοιχης συμφωνίας στην Κοπεγχάγη το Δεκέμβριο του 2009, κάτι που προφανώς υπονομεύει τις διαπραγματεύσεις και την αξιοπιστία της ΕΕ
2. Ακόμα και η μείωση κατά 20% είναι εικονική. Η συμφωνία επιτρέπει στα κράτη μέλη να επιτύχουν έως και το 67% των μειώσεών στις εκπομπές τους όχι με εγχώρια δράση αλλά μέσω έργων σε χώρες εκτός της ΕΕ. Θυμίζουμε πως προκειμένου να αποφευχθεί σημαντική αποσταθεροποίηση του κλίματος, οι επιστήμονες του ΟΗΕ ζητούσαν για το 2020 μειώσεις 25-40% για τις ανεπτυγμένες χώρες και επιπρόσθετα σε αυτές, μειώσεις 15-30% σε σχέση με τα σενάρια αναφοράς για τις αναπτυσσόμενες χώρες.3. Εγκαταλείπεται η λογική «ο ρυπαίνων πληρώνει». Οι ρυπογόνες βιομηχανίες που «είναι εκτεθειμένες στο διεθνή ανταγωνισμό» θα συνεχίσουν να λαμβάνουν δωρεάν δικαιώματα εκπομπής. Το ίδιο θα συμβαίνει σε κάποιο βαθμό και για τις –καθόλου «εκτεθειμένες»- μονάδες ηλεκτροπαραγωγής. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως επιδοτούνται αντί να τιμωρούνται οικονομικά οι ρυπογόνες εγκαταστάσεις.

Τελευταία ελπίδα απομένει στο Ευρωκοινοβούλιο κατά την ψηφοφορία της 17ης Δεκεμβρίου (μέχρι στιγμής δεν ξέρουμε το αποτέλεσμα) -και στους διαπραγματευτές του μέχρι τότε- να περισώσουν ότι μπορούν από την τόσο αμβλυμμένη φιλοδοξία της ευρωπαϊκή πολιτικής για το κλίμα.
Ταυτόχρονα, γίνεται ξεκάθαρο πως τα βιομηχανικά λόμπυ θα συνεχίσουν να διαμορφώνουν πολιτικές για όσο διάστημα απουσιάζει από το ευρωπαϊκό και τα εθνικά κοινοβούλια ένας πολύ πιο ισχυρός πράσινος πόλος, που θα παλεύει αδιαπραγμάτευτα για την άμεση και αποτελεσματική στροφή των οικονομιών και των κοινωνιών μας σε μια κατεύθυνση συμβατή με τους περιορισμούς που ο ίδιος ο πλανήτης μάς θέτει.

Η Εκτελεστική Γραμματεία